Wachten, wachten..

Zoals bekend is wachten niet mijn sterkste kant. Gelukkig wordt wachten soms beloond en heeft meneer Vreeken mijn bestelling afgeleverd: plantuitjes en nieuwe zaden, zoals elk jaar een feest. Nadat in de ochtend twee keer aangebeld werd, ik mij huppelend naar de voordeur begaf en met moeite mijn teleurstelling verborg omdat het eerst een Jehova getuige was, en daarna een pakje met iets saais, kwam later op de dag de buurvrouw met het verwachte pakketje, dat was bezorgd net toen wij even boodschappen hadden gedaan.Terwijl de buurvrouw even aan de keukentafel schoof voor overleg over de beukenhaag, kon ik mij niet bedwingen, het pakketje moest open. Ik liet Rick, de buurvrouw en de beukenhaag voor wat ze waren, en verlekkerd maakte ik de doos open... geweldig, wat wordt ik daar toch vrolijk van.

Even terug heeft Rick voor mij in de pipowagen een tafel/plank gemaakt, waar ik al mijn zaaigoed kwijt kan. Het kan dus beginnen. Eindelijk.

Inmiddels heb ik in de pipowagen voor-gezaaid; peultjes, sugar snaps, kapucijners, doperwten, een paar soorten sla, bieslook, reuzenvenkel (kan wel 3 meter worden), roze savoiekool, groene savoiekool, rode kool, en witte kool. Wat heb ik een plezier in de pipowagen, waar ik in de weer kan met al dat zaaigoed, staand voor het raam met uitzicht over de moestuin. Steeds wanneer ik daar bezig ben borrelt het liedje bij me op "in mijn oude timmerschuur, daar zit ik bijna ieder uur....", van de Zweedse kinderserie uit mijn kindertijd over het jongetje Emiel. (Zie foto hierboven, ken je hem nog?)

Nu nog de plant uien, die kunnen wat temperatuur en tijd betreft wel in de grond, maar helaas, het regent al dagen en de moestuin is veel te nat om er ook maar iets te doen. Wachten dus maar weer.. Maar gelukkig, het begin is er. 

Ook in de B&B is de start gemaakt, de eerste gasten zijn alweer geweest. Leuk, we hebben er weer veel zin in. Het inmiddels is officieel lente, laat maar komen dat mooie weer!!

IK KAN NIET WACHTEN