wo

19

jul

2017

Over de boom en de waslijn


Voordat we naar Opperdoes verhuisden stond dit al op mijn wensenlijstje. Een ouderwetse boeren waslijn: waaraan de was zo lekker kon wapperen in de wind. Maar ja, er was nog zoveel te doen…

Tijdens de verhuizing moest er al iets aan de lijn, er zat niets anders op dan een waslijntje te spannen tussen de Catalpa en het toen nog konijnenhok, nu kippenhok. De Catalpa zag er niet goed uit en stond in mijn beleving op de verkeerde plek, ik vond dat die er t.z.t toch uit moest, het was niet erg als de boom zou beschadigen door het rukken van de wind aan de was, en de boom de klappen op moest vangen. Wat later in de tijd hadden we even snel twee boompalen nodig, en we bedachten dat we die wel weg konden halen bij de Catalpa, want die ging er t.z.t. toch uit. Dus daar stond ie, met een lijn aan z’n stam, met daaraan veelvuldig de hoeslakens uit de B&B. Wonder boven wonder, hij hield stand. In het vroege voorjaar, vroeg ik Rick om toch maar eens de Catalpa te snoeien zoals het paste bij dit soort boom. Helemaal kaal, net als een knotwilg. Dat zou hij doen.. wat later in de week kwam ik thuis van mijn werk en in één oogopslag zag ik de kale stam. Het leek bijna alsof hij gewoon de hele kroon eraf had gezaagd, niks takken afgeknipt, nee gewoon horizontaal de zaag erin, je kon er zo een mooie voederplank voor de vogels opzetten. Ik was verbaasd, maar doordat de boom in de loop der jaren niet meer gesnoeid was, bleek takken knippen niet gelukt te zijn, dus toen maar zo. Nou ja, dan moest ie er in het voorjaar toch maar uit.. want het leek me ondenkbaar dat die nog uit zou lopen.

Maar toen, ik denk zo begin mei, piepten er toch een paar groene puntjes uit de stam, en nu half juli staat er een prachtige boom. Nog steeds met de was eraan, en betrap me erop dat, als ik de was ophang ik tegen hem praat. Ik beloof hem dat ik voorzichtig zal doen en dat, wanneer de nieuwe waslijnen klaar zijn, ik de lijn van zijn nek haal en hij dan in alle rust mag blijven staan. Ik voel me een beetje schuldig, omdat ik zo onaardig ben geweest: niet mooi genoeg en op de verkeerde plek, dan moet je maar weg...Mooie les voor mij, nooit meer doen dus.

De nieuwe waslijnpalen staan inmiddels, ze zijn prachtig.

En de boom? Die zal ik extra goed verzorgen.


ma

01

mei

2017

Last minute

Voorjaar, wat is er veel te doen! Wat hebben we veel gedaan. Zoveel dat we er niet toe kwamen ons blog te schrijven. Het was zo druk, dat ik afgelopen maanden het gevoel dat ik in het programma "Help mijn man is klusser" terecht was gekomen. Alles moest tegelijk: de voortuin aanleggen, de aardappelen de grond in, zaaien, de steigerhouten banken in de verf, de buitentafel was op, dus er moest een nieuwe gemaakt, de sproei installatie moest aangelegd, maar daarvoor moest eerst de schuur worden opgeruimd. En Rick, die begon overal tegelijk aan. En natuurlijk begin ik dan te piepen. "Waarom ligt hier altijd alles tegelijk overhoop? Help mijn man is klusser!!"

Maar dan is ook ineens alles (nou ja, bijna alles) tegelijk af. We hebben een supermooie voortuin, aardappelen in de grond, de steigerhouten banken zijn prachtig zwart geschilderd, een nieuwe tafel is gemaakt en inmiddels zijn er al veel gasten geweest. En dat kost tijd. Dus ineens is de vaart uit het klussen.

Maar wat hebben we alweer veel leuke mensen mogen ontvangen. Ook een aantal last minute boekingen. Dat kan via booking.com, daar boek je een kamer, je betaalt en je boeking is rond. Dus boek je om 16.00 uur (Rick krijgt dan het 'booking.com pingeltje' op zijn telefoon), dan kan je om 16.10 uur aanbellen...We verdenken sommige gasten ervan dat ze op de brug voor ons huis staan, via de booking.com app op hun telefoon reserveren en dan meteen aanbellen.. Ha, ha, gelukkig zijn we daar op ingesteld en zorgen we altijd dat wanneer er gasten vertrekken, we de kamers en het sanitair meteen weer schoonmaken, en we de bedden weer hebben voorzien van schoon beddengoed.

Er zijn al weer verschillende nationaliteiten langs geweest: Denen, Italianen, en Duitsers (verrukt van de bollenvelden) Ook de 65 +ers, de zakenmensen, de vriendinnengroepjes, de opa's en oma's die op het punt stonden een kleinkind te krijgen, (last minute boekten, hun tassen bij ons dropten en meteen vertrokken naar het ziekenhuis, in afwachting van hun kleinkind) en de jonge stellen die even lekker willen relaxen wisten ons te vinden. En wij maar denken dat onze grootste doelgroep het toch wel wat oudere publiek zou zijn, die kwamen voor wandelen, fietsen en een dagje Hoorn, Enkhuizen of Medemblik. 

Er staan al weer heel wat reserveringen vast voor de komende maanden. Zelfs een 18 jarige jongeman uit Japan komt naar Opperdoes voor 3 dagen. Hij gaat meedoen met een internationale zeilwedstrijd in Medemblik. Zijn vader deed de reservering, hij gaat 2 avonden gebruik maken van ons Table 'd Hote concept, wil 3 dagen een lunchpakket mee en een fiets.

Kortom, de B&B loopt goed, en in de reviews regent het negens en tienen. Daar zijn we best een beetje trots op. We blijven ons best doen om onze gasten een fijn verblijf te bezorgen en hopen op nog vele leuke en gezellige ontmoetingen.

 

 

100% verified reviews

Real guests. Real stays. Real opinions.

Read more

Review score

Based on 15 reviews

9.6
  • Superb: 9+

    14

  • Good: 7 – 9

    1

  • Okay: 5 – 7

    0

  • Poor: 3 – 5

    0

  • Very poor: 1 – 3

    0

  • Cleanliness

    9.8

  • Comfort

    9.7

  • Location

    8.8

  • Facilities

    9.8

  • Staff

    9.8

  • Value for money

    9.3

  • Free WiFi

    10

 

wo

08

mrt

2017

Wachten, wachten..

Zoals bekend is wachten niet mijn sterkste kant. Gelukkig wordt wachten soms beloond en heeft meneer Vreeken mijn bestelling afgeleverd: plantuitjes en nieuwe zaden, zoals elk jaar een feest. Nadat in de ochtend twee keer aangebeld werd, ik mij huppelend naar de voordeur begaf en met moeite mijn teleurstelling verborg omdat het eerst een Jehova getuige was, en daarna een pakje met iets saais, kwam later op de dag de buurvrouw met het verwachte pakketje, dat was bezorgd net toen wij even boodschappen hadden gedaan.Terwijl de buurvrouw even aan de keukentafel schoof voor overleg over de beukenhaag, kon ik mij niet bedwingen, het pakketje moest open. Ik liet Rick, de buurvrouw en de beukenhaag voor wat ze waren, en verlekkerd maakte ik de doos open... geweldig, wat wordt ik daar toch vrolijk van.

Even terug heeft Rick voor mij in de pipowagen een tafel/plank gemaakt, waar ik al mijn zaaigoed kwijt kan. Het kan dus beginnen. Eindelijk.

Inmiddels heb ik in de pipowagen voor-gezaaid; peultjes, sugar snaps, kapucijners, doperwten, een paar soorten sla, bieslook, reuzenvenkel (kan wel 3 meter worden), roze savoiekool, groene savoiekool, rode kool, en witte kool. Wat heb ik een plezier in de pipowagen, waar ik in de weer kan met al dat zaaigoed, staand voor het raam met uitzicht over de moestuin. Steeds wanneer ik daar bezig ben borrelt het liedje bij me op "in mijn oude timmerschuur, daar zit ik bijna ieder uur....", van de Zweedse kinderserie uit mijn kindertijd over het jongetje Emiel. (Zie foto hierboven, ken je hem nog?)

Nu nog de plant uien, die kunnen wat temperatuur en tijd betreft wel in de grond, maar helaas, het regent al dagen en de moestuin is veel te nat om er ook maar iets te doen. Wachten dus maar weer.. Maar gelukkig, het begin is er. 

Ook in de B&B is de start gemaakt, de eerste gasten zijn alweer geweest. Leuk, we hebben er weer veel zin in. Het inmiddels is officieel lente, laat maar komen dat mooie weer!!

IK KAN NIET WACHTEN

wo

22

feb

2017

Fagus sylvatica

Fagus sylvatica?

Ja... of in gewoon Nederlands, de beukenhaag.

 

Zo aan het eind van de winter is het het moment om kritisch naar de voortuin te kijken. Nou, daar waren we vrij snel uit, daar mag best wat aan gebeuren.

 

De voorkant, aan de sloot, is bedekt met Hedera die het niet goed doet en waar het riet steeds meer doorheen komt. En er staat een haag van Buxus met daarin Hortensia's. Ook deze hebben hun beste tijd gehad. Hup, alles eruit. We gaan voor gras met een paar bomen. (hierover later meer)

 

De zijkant, een stuk bestaande uit hardhouten palen, met daartussen rekken van betonijzer, met daar doorheen...

jawel, Hedera. En, jawel... ook deze deed het niet zo goed meer. Hup, alles eruit. Nou ja, Hup. In dit geval waren het vrij veel hupjes.

 

Eén van de dingen waar je als buitenklusser natuurlijk mee te maken hebt is het weer. Het is natuurlijk nog maar februari, maar goed, de winters van weleer met al hun kou hebben we wel gehad, blijkt steeds maar weer. Gisteren leek het zelfs wel een beetje voorjaar, een ideaal moment voor een buitenklusser om er een goede draai aan te geven.

Afgelopen weekend, na wat rekenwerk, het benodigde hout besteld. Gisteren werd het mooi op tijd geleverd. Het bestelde hout, beschoeiingsplanken, is nodig om het hoogteverschil (10-30 cm) in de percelen tussen de buren en ons op te kunnen vangen.

Na een middag stevig doorwerken, was de klus geklaard. De beschoeiing is geplaatst, zie foto.

(De palen die je ziet zijn van de oude situatie, deze moeten deels nog afgezaagd.)

 

En dan komen we eindelijk op het punt wat de naam van deze blog draagt. Fagus sylvatica, de beukenhaag.

 

Natuurlijk, het komt met meerdere onderwerpen aan de orde. Bijvoorbeeld als je het hebt over het weer, zoveel weermannen, of -vrouwen, zoveel weersverwachtingen. En ja, zoveel hoveniers, kwekers, of andere zogenaamde kenners op het gebied van de beukenhaag, zoveel meningen over het hoe en waarom en over alles wat met aankoop een aanplant te maken heeft.

 

Hoeveel stuks op een meter... 3, 4, 5, of zelfs 6?

Welke hoogte kun je het best aanplanten?

Wel of geen speciale aanplantgrond? En hoeveel dan?

Misschien is het beter om wat scherp zand toe te voegen.

 

Al deze hoeveelheid informatie gaat in een grote trechter, daaronder staat een bakje, de uitkomst mag daarin. En dan? Garantie tot aan de deur. Want daar zijn de meeste kenners het wel over eens, de Fagus sylvatica is een lastige voor wat betreft goed aanslaan. Fijn dat ze het er in ieder geval over één ding eens zijn.

 

Tot nu toe is de trechter nog niet helemaal vol, maar wat de uitkomst ook mag zijn, de beukenhaag gaat in maart de grond in.

 

En wat misschien wel het belangrijkste is, en door geen van de kenners genoemd wordt... Aanplanten moet je, net zoals het zetten van goede koffie, met liefde doen. Wij weten wat ons te doen staat!

 

 

 

vr

10

feb

2017

Wat levert het op?

Soms komen in de praat de gekste ideeën voorbij. Na de aanschaf van de kippen mijmer ik regelmatig over nog ander kleinvee. Die leuke kleine ezeltjes die ik laats voorbij zag komen op tv, geitjes, schapen... Ik zie mezelf al geitenkaasjes maken, (maar ik zie mezelf niet altijd op dezelfde tijd, elke dag, de geiten melken), schapen scheren, en daar dan een mooi kleed van maken, ga zo maar door. Het romantische beeld heeft meestal de overhand, en dat kan ook, want Rick is er een meester in mij weer met beide benen op de grond te zetten (helaas). Toch bespeur ik regelmatig wat interesse van zijn kant wanneer het dier wat ter sprake komt ook wat kan opleveren. Een leuke  anekdote hiervan:
Tijdens een autoritje van Heiloo naar Haarlem bracht ik het item kippen ter sprake. Onze verhuisplannen waren nog pril en ik begon er over hoe leuk dat zou zijn, als we een paar van die 'vooral loslopende' kleine kippetjes zouden hebben. Over een haan had ik het nog maar niet. Heiloo - Haarlem is ongeveer een half uurtje rijden. Bijna aangekomen in Haarlem bevond ik mij in een discussie met Rick over hoe het zou zijn om een kip te slachten en hem zelf op te eten. Hoe slacht je zo'n beest, hoe moet dat eigenlijk, een kip plukken? Ik vroeg mij af hoe het kon gebeuren dat het gesprek over die lieve kleine krieltjes, kon eindigen op de slachtbank. Inmiddels is het mij duidelijk, er schuilt toch echt een nuchtere West Friese boer in Rick, die het pas interessant vindt worden als het iets oplevert. 
Maar toch, wanneer ik hem nu zou vragen, onze haan Karel in de pan te hakken... ik geloof er niets van...😂

Afgelopen week bracht ik het houden van schapen ter sprake. Ik had natuurlijk wat voorwerk gedaan, zodat ik beslagen ten ijs kwam. Het soort, hoeveel grond, onderkomen, voer e.d.... 
En daar was ie weer: "Maar eh, wat levert nou zo'n baal schapenwol op?" "Nou, bijna niets na aftrek van de kosten die je maakt als je het schaap laat scheren". Maar scheren kan je leren toch? Ok, slachten dan? Ja misschien, maar ja, zo'n lief schaapje? Ik weet het niet hoor. Uiteindelijk hadden we een plan, in navolging van het "koeknuffelen"

Een aantal jaar geleden op vakantie hebben wij een keer een vijvertuin van iemand bezocht, kosten 3,50 per persoon. En dat voor welgeteld 1 armoedige vijver aan de voorkant van het huis, 1 koikarper vijver, 1 echte vijver, een verzameling bomen, een eeuwigdurende rondleiding waarbij we ook nog in een schuurtje,  een soort winkel aandeden vol met lelijke tuinbeeldjes,  waar de eigenaar ons zo lang mogelijk probeerde te houden, en een kopje (niet te drinken) koffie. Met mijn ouders kwamen wij op 4 personen x 3,50 = 14 euro. Dat was makkelijk verdient, en wij zijn dat niet vergeten...

Wij hebben grote plannen:
Wanneer we schapen aanschaffen dan financieren we dit als volgt:

Schaapaaien: €1,50  voor tien minuten
Kipkijken: €1 
Rondleiding door de moestuin : €2,50  ( dit inclusief 2 zelf geplukte aardbeien)
Onkruid wieden in de moestuin : €2,50 
Rondje "blote voeten pad" door de gehele tuin : €1,50

😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂😂

Ik weet niet of de schapen er gaan komen. Voorlopig blijf ik nog maar even dromen. 

En zeg nou zelf, deze lieverdjes eet je toch niet op?